Herinneringen...

Gisteren zat ik bij mijn neefje en we keken naar een DVD wat mijn neef had gemaakt...
Een DVD toen mijn opa & oma, mijn tante en mijn oom nog leefde...

Dan zie je daar je geliefden die nu al zijn overleden. Je hoort ze lachen, praten, grappige gezichtsuitdrukkingen..
Hmmm, ja dan val je stil en lach en huil je om de momenten die je samen met hun hebt meegemaakt ...

Later lag ik in bed en ik dacht
Ik wil ze weer kunnen omhelzen, omarmen, lachen met ze, huilen met ze..
En dan komt er een vredige gedachte dat ik ze weer zal zien!

Tja dan denk je wat kan het leven soms niet eerlijk lopen, maar...
gelukkig heb ik mooie herinneringen, en altijd zullen zij een plaats hebben in mijn hart!
Uit het oog wilt niet zeggen uit het hart!!!

koester je herinneringen, want die zijn kostbaar!