Dit verhaal wil ik jullie niet onthouden mijn sportieve activiteiten hahaha....
Kwam ik gisterenmiddag terug van het werk.
stap 1 parkeer de auto
stap 2 loop rustig naar de flat richting de lift
stap 3 druk op het knopje voor de lift
stap 4 lift is gearriveerd en dan is het meestal instappen en dan op naar de 11e (GEK HE dat is SUPERHOOG hahaha) ...
maar ja stap 4 bleef maar niet komen.
Dus bedacht Munah zich het volgende. Ik loop lekker naar de andere kant pak daar de lift wel weer alle stappen ondernomen, maar ja aan de andere kant kwam die ook niet GRRRRrrrrrrrrr, stond er nog bij me zo'n agressieve krantenbezorger die liep te rammen tegen de liftdeur net alsof je daar wat aan hebt hahaha...rammen, schoppen mopperen die krantenbezorger hahaha het was een ouwe turkse man...
Ik kijk die man zo aan, met een vriendelijke lach en zeg hmm vervelend he hahaha na nog een tijd wachten besloot munah het volgende: BEKIJK HET MAAR MET DIE LIFT ik ga TRAPLOPEN!!!
Die ouwe turkse krantenbezorger kijkt me aan en vraagt: WELK ETASJ MEVROUW? munah zegt: de 11e! krantenbezorger: Kan krant Besjorg op 182 voor mij stop in briefbus? Ik kijk de man vriendelijk aan en zeg JA HOOR!
Ik ren de eerste paar treeën omhoog uiteindelijk gaat alles wat slomer en begint mn hart sneller te kloppen, kortademig, bijna buiten adem en dan heb ik de race behaald! Gearriveerd op de 11e verdieping. GEK HE! Ik kwam binnen was helemaal kapot en jaja daar komt ie: het leek net alsof mijn hart mn keel uit kwam hahaha...., maar blij dat ik er was en toen was het tijd om uit te rusten en bij te komen om weer op ADEM te komen.
Ren de race, maar blijf volhouden uiteindelijk zal je je bestemming halen hahahaha.....vaak genoeg is het ook zo dat we de eerste stappen rennen alles inzetten en dan wordt je moe, maar ja je moet wel doorgaan, want anders kom je niet op je bestemming en onderweg kom je wel mensen tegen die wat vragen om iets voor ze te doen en dan kan je ook weer een hulp zijn, maar ja je moet wel door blijven lopen, want anders kom je niet op je bestemming, ook al raak je buiten adem, ook al gaat je hart sneller kloppen je moet wel doorgaan want anders kom je nooit daar waar je wilt zijn. En dan kost het wat moeite, maar uiteindelijk heb je het behaald met alles wat er in je zit, bloed zweet en tranen hahaha buiten adem, maar toch daar waar je moet zijn ;) en bestemming gehaald geeft je toch wel weer een voldoening...
till next time :)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
ey munah,
Toen ik je verhaal las..kon ik mij helemaal inleven. Ik zag gewoon voor mij hoe je voor die liftdeur stond en hoe die turkse man tekeer ging. Tja op dat moment kun je niets anders dan trap lopen, want zoals je al zegt..je bestemming ligt daar op de 11e verdieping. Ik zou helemaal dubbel hebben gelegen als ik diegene was die naast die turkse man had gestaan...gewoon om de reactie..
Hoe gaat ie verder? Zo te lezen was de reunie wel erg leuk en gezellig. Helaas heb ik het moeten missen. Ik zou zondag gaan, maar vanwege voedselvergiftiging (Salmonella) ging dat dus niet door! Helaas, want ik wilde echt zo graag! IJme (mijn aanstaande) belde mij op en zei..kom joh we gaan gewoon.. we nemen wel NORRIT mee (om de diaree te remmen), maar goed hij had dus geen idee dat ik te kampen had met vette buikkrampen!! Haha wat een schat he! maar volgende maand 31.12.2005 gaan wij dus trouwen!
Wil je meer info over het huwelijk kijk dan even op
http://www.31dec2005.bruiloftsite.nl
Heel veel zegen voor dit jaar nog en ook alvast voor komend nieuwe jaar.. doe de groeten aan je ouders en aan Jaroah!!
Blessings,
Wendy
Je verhaaltje sluit een beetje aan op de preek van je bung. Dat hij toch ging rennen naar het huis...op de bank plofte..enz..enz..
De Heer is aan het naprediken misschien??
dps
Hai schatje,leuk vertelt ik zie het gelijk al voor mij,nog wel de krant bezorgt?????????Liefs tante Corrie
Post a Comment