Het is alweer echt een hele tijd geleden dat ik geschreven heb, maar goed...Ik ga me dit keer weer kwetsbaar opstellen en laat weten waar ik door heen ga..
..Even weer de gedachten gang van Munah..
Het gaat goed met Dirk en ik, we zijn volop bezig met onze voorbereidingen en zien uit naar onze mooie dag
Ondanks dat het goed gaat met Dirk en ik zit ik zelf in een "Wie ben ik" periode..
Volgens mij moet elk mens dat wel is krijgen een "Wie ben ik" periode
Er is best veel gebeurd in mijn jonge leventje, 2 jaar in IJmuiden gewoond en geleefd, in de tussentijd mijn a.s. man ontmoet, bijna meegedaan aan een talentshow, terug verhuisd naar Vaassen en weer bij mijn ouders en broers, nieuwe baan, volgend jaar trouwen...zoveel dingen om op te noemen.
De gedachte doolt door mijn hoofd: "Wie ben ik"
Ik wil gewoon Tasmunah zijn, ik wil niet een derde wiel zijn of iets,
...Ik wil niet cool zjin, ik wil niet stoer zijn, ik wil niet tof zijn, ik wil niet dit zijn, ik wil niet dat zijn, ik wil niet, ik wil gewoon zijn wie IK ben niet meer en niet minder...
Waarom zeg ik dit? Ik weet het antwoord ook even niet hierop...
Misschien heeft het wel te maken omdat ik soms wel is het gevoel heb dat ik een derde wiel ben of gezien word als een zielig persoon die haar doel heeft misgelopen..NO WAY...
Mijn doel ben ik niet misgelopen, want mijn doel is God, maar soms vraag ik me af, wandel ik nog wel in het doel van mijn leven? Poeh zoals je ziet heel veel vragen, maar mijn bede op dit moment is dat God mij weer laat zien wie ik ben! Want ik wil zijn wie ik ben en niemand anders, en daar bedoel ik soms mee, niet een X7, niet een zangeres, niet een entertainer, niet een blijhoofd of iemand die vaak lacht of altijd gezellig is, ik wil zijn wie ik ben en mijn identiteit opnieuw vinden in God!
Ik ben niet cool, ik ben niet stoer, ik ben niet tof, ik ben Tasmunah
Wanneer ik door zo'n periode ga merk ik dat ik echt mens ben en niet anders kan dan mijn oog richten op God en Hem te gaan zoeken, want in God kan ik zijn wie ik ben, zonder Hem ben ik verloren.
zegen!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Lieve Tasmunah,
Ik heb precies dezelfde periode gehad in mijn leven, en soms nog steeds! Als je getrouwd bent dan mogen jullie jullie gezamenlijke doel ontdekken. En dat is heel leuk en misschien wel verrassend. Mijn doel en kijk op mezelf is pas echt drastisch veranderd toen ik moeder werd.
Jij bent Tasmunah, en hoewel we elkaar niet zo goed kennen vind ik je geweldig. Je bent uniek!
Liefs, Ruth
Psalm 139 is een bemoediging voor je. Lieve Tasmunah, je bent UNIEK en dat meen ik oprecht. Love you!
Post a Comment